Toon items op tag: jeugdzorg - SOS-Jeugdzorg

Casuïstiek

Waarheidsvinding en rechtsvinding in de jeugdbescherming

 

 

Kinderen worden uit huis geplaatst door ongegronde beschuldigingen, want: “In het jeugdrecht gaat het niet om waarheidsvinding”. De Minister voor Rechtsbescherming heeft een Actieplan ingediend, opgesteld door de kinderbeschermers zelf. Ouders willen nu een Regeringscommissaris die zij vertrouwen.

 

 

Het Verwey-Jonker Instituut verricht onderzoek naar geweld in de Jeugd-GGZ (van 1945-2015). 

Wij zijn op zoek naar zoveel mogelijk respons. De enquête gaat om de ervaringen van oud-bewoners die in tehuizen of instellingen hebben gewoond. Alle ervaringen zijn welkom. 

De vragenlijst staat zeker tot 5 maart open.

 

Heeft u als jongere korte of langere tijd in een instelling voor kinder- en jeugdpsychiatrie – KJP-  gewoond (tussen 1945 en 2015)? Het Verwey-Jonker Instituut is op zoek naar u! Wij vragen oud-bewoners om een enquête in te vullen over hun ervaringen destijds. Alle ervaringen zijn welkom. Ook naasten kunnen de enquête invullen. Bent u moeder, vader, broer, zus of partner van iemand die in zijn/haar jeugd  in de KJP was opgenomen, kom dan ook naar onze vragenlijst. De vragenlijst is in te vullen via smartphone of laptop. Meer informatie en de link naar de vragenlijst vindt u hierhttps://survey.enalyzer.com/?pid=gupuf5fa

 

zaterdag 26 augustus 2017

 

René Hoksbergen over adoptie en pleegzorg

 

Door: Ranada van Kralingen en Yvonne Fiege

 

https://4.bp.blogspot.com/-rG7te5LXrL8/WaAAMieArXI/AAAAAAAAPuA/ZWcITbG_fhY7GEqQPuymH8AJUwy8CYQuACLcBGAs/s320/581.jpg

Emeritus-hoogleraar en adoptiedeskundige René Hoksbergen is in een zaak van jeugdzorg Groningen over de eventuele terugplaatsing van een zevenjarig meisje benaderd door haar biologische ouders om hen bij te staan. Naar zijn visie kan het kind terug naar haar inmiddels volledig gerehabiliteerde ouders, maar jeugdzorg Groningen die zich in de casus vooral laat leiden door de visie van Tonny Weterings (1) verzet zich hiertegen. In dit interview legt Hoksbergen uit hoe een verouderde visie op pleegzorg en adoptiezorg, vooral in relatie tot het nog vaak onderschatte aspect van de identiteit van het opgroeiende kind, het welzijn van het kind op de lange termijn in de weg kan staan. Verder is opvallend in deze zaak dat jeugdzorg Groningen heeft gedreigd de omgangsregeling terug te draaien als de biologische ouders van hun wettelijk recht gebruik maken om in Hoger Beroep te gaan.

 

Wat voor waarheidsvinding?

  

Nu blijkt dat de 'jeugdzorg', gedwongen door de roep om 'waarheidsvinding', een truc heeft bedacht.

We mogen gaan kijken naar en meedenken aan achteraf-waarheidsvinding, wanneer ouders reeds in het beklaagdenbankje zitten van 'onderzoek' d.m.v. gezinsplan.

Het gezinsplan is in de maak gezet bij de jeugdbescherming, de G.I..

Daar is aan vooraf gegaan een melding en Veilig Thuis, dat vaak ook al onder de hoed zit van de G.I.. Of de RvdK heeft deze casus doorgeschoven naar de G.I..

Achteraf-waarheidsvinding bevindt zich dus reeds in de beklaagdensfeer; er zijn 'vermoedens', er zijn verdachte signalen, ja, er moeten dan wel problemen zijn.

  

Achteraf-waarheidsvinding. 

Een concept gezinsplan bevat reeds een kijk op wat fout gaat en bij S&O-zaken kunnen gescheiden ouders de inbreng van de andere ouder diskwalificerend gevoelen en escalatie is reeds gaande. Ook de puber die dit wordt voorgelegd leest en wordt aan loyaliteitsconflicterende signalen over diens ouders blootgesteld. Ook staat er zelden in het plan welke echte specialist met welke beroepsregistratie op welke open onderzoeksvragen de voorlichting aan ouders zal geven en de diagnose uitvoeren om het meest optimale hulptraject te laten bepalen. Vaak wordt dit overgelaten aan een jeugdzorgwerker die daarvoor niet medisch geclassificeerd is.

In FJR2010/92 worden wat knelpunten beschreven die een rechter reeds vermoedde.

Achteraf-waarheidsvinding is dus een feit geworden in de aanloop om propaganda te maken met Jeugdwet 3.3. Het is niet enkel misleidend doch ook schadelijk gezien de beschuldigingen in 'vermoedens' en roddel.


 

 

 

Waarheidsvinding versus Niet-pluis-gevoel

Ouders en jeugdbeschermers zijn al jaren verwikkeld in een hoog oplopend debat over valse beschuldigingen in rapporten. Jeugdbeschermers: “In het jeugdrecht gaat het niet om waarheidsvinding. Dat begrip komt uit het strafrecht. In het Jeugdrecht kunnen we daar niets mee”.

Het is niet verwonderlijk dat ouders zich met dit antwoord niet-gehoord voelen. Zij vinden het oneerlijk, een drogreden: zij klagen immers niet over het niet-vinden-van-de-waarheid (welke waarheid), maar over het toelaten van onwaarheden. Tot in de hoogste regionen wordt met deze drogreden het debat de verkeerde kant opgestuurd. Ook op parlementair niveau, artikel 3.3 Jeugdwet en de aangepaste protocollen ten spijt.

Eerlijk debatteren

Een eerlijk debat begint ermee elkaar een blik te gunnen op de eigen positie bij de besluitvorming inzake een K.b.-maatregel. Een jeugdbeschermer die moet beslissen om in een bepaalde situatie een OTS of UHP voor te stellen komt soms niet verder dan een z.g. “niet-pluis-gevoel”: het gevoel dat iets niet goed zou kunnen zitten maar wat je niet hard kunt maken. “Stel dat het in dat gezin later misgaat”, zo is de gedachte, “dan ben ík daarvoor verantwoordelijk”.

Inderdaad: een niet-pluis-gevoel is niet te herleiden tot een harde waarheid. Alle begrip daarvoor. Maar dan?

De verleiding is groot om te zoeken naar concrete beschuldigingen die, mits waar, een maatregel meer kunnen rechtvaardigen. Halve waarheden en hele onwaarheden komen in het rapport dat uiteindelijk naar de rechter gaat.

 

Allemaal gekkies? 

Stichting SOS Jeugdzorg en Jeugdzorg Dark horse zijn in 2016 begonnen met workshops onder de titel ‘Allemaal gekkies’ om ouders, jeugdigen, hulpverleners en jeugdbeschermers met elkaar in gesprek te brengen. Bij ouders en jeugdbeschermers bestaat vaak wantrouwen over en weer over de intenties en het juiste inzicht over wat kinderen/jeugdigen nodig hebben voor hun veilige ontwikkeling en dat levert meer dan eens escalaties op die resulteren in kinderbeschermingsmaatregelen die voorkomen hadden kunnen worden.

(Rapport Kinderombudsman 2013 ‘Is de zorg gegrond?’)

 

  

OPROEP van het Nederlands Advocaten Comité


Onderwerp: Onderzoek waarheidsvinding bij OTS en UHP

Beste ouders,

 

Als kinderen onder toezicht worden gesteld (OTS) en uit huis geplaatst (UHP) vindt veelal geen waarheidsvinding plaats. Onwaarheden blijven het oordeel van de rechter beïnvloeden. Een groep advocaten heeft het Nederlands Advocaten Comité Familie- & Jeugdrecht opgericht om de rechtspraktijk van het Jeugdrecht te onderzoeken.

 

Het Advocaten Comité zou graag documenten ontvangen van ouders om de handelswijze van jeugdbeschermers en rechters in kaart te brengen. Op basis hiervan wil het Advocaten Comité een onderzoek instellen naar de rechtmatigheid van uithuisplaatsingen. Het gaat om de volgende documenten:

 

1. Het verzoek van de Raad voor de Kinderbescherming tot voorlopige ondertoezichtstelling (VOTS) en spoedmachtiging uithuisplaatsing (UHP). (Let op: er heeft dan nog geen ouderverhoor plaatsgevonden).

 

2. De beschikking van de kinderrechter op dat verzoek (meestal dezelfde dag).

 

3. De onderbouwing door de Raad bij gelegenheid van het ouderverhoor in de rechtbank (binnen 14 dagen nadat het kind uit huis is gehaald).

 

4. De beschikking van de kinderrechter ná ouderverhoor. (Het verzoek wordt meestal toegewezen voor 3 maanden ten behoeve van onderzoek).

 

5. Het onderzoeksrapport van de Raad voor de zitting van 3 maanden later.

 

6. De uiteindelijke beslissing van de kinderrechter tot OTS en UHP.

 

Wij ontvangen bovengenoemde stukken het liefst gescand en per e-mail op:

BELANGRIJK:

Gaarne uw begrip voor de volgende voorwaarden:

 

a.    Format Documentnaam: <jjjj.mm.dd - auteur - soort>.pdf.

b.    “auteur” is bijv.: RvdKb=Raad v.d. Kinderbescherming, KR=kinderrechter, GI=Gecertificeerde Instelling, VT=Veilig Thuis etc.

c.    Gebruik bij scannen de optie “doorzoekbaar”.

d.    WORD-bestanden: Opslaan als Adobe PDF, en dat bestand inzenden.

e.    Per PDF-bestand slechts één document.

f.     Toezenden alleen per e-mail. Niet via OneDrive of DropBox e.d..

 

Advocaten Comité
Mr. Ir. P.J.A. Prinsen
Renbaanstraat 45
2586 EX Den Haag

 

Met de Decentralisatie van de jeugdzorg die van start ging op 1 januari 2015 werd beoogd de hulp aan jeugdigen te verbeteren op het gebied van toegankelijkheid en preventie in een wijkgerichte aanpak onder de verantwoordelijkheid van de gemeenten. Men hoopte zo betere zorg op maat te kunnen leveren aan jeugdigen door de hulp dichtbij te organiseren met gebruikmaking van de Eigen Kracht van gezinnen. Deze sociale benadering van de problemen in gezinssituaties ging echter voorbij aan de rechtspositie van ouders en kinderen onder jeugdzorg die structureel ongewijzigd bleef en in bepaalde opzichten zelfs verslechterde, zoals met het blokkaderecht voor pleegouders na één jaar. Ook de verregaande gemeentelijke bemoeienis met gezinnen vanuit de sociale wijkteams volgens het drang & dwang-principe werd door oud-kinderrechter Nanneke Quick-Schuit al betiteld als een ‘verdergaande vervaging van de grens tussen vrijwillige en gedwongen hulp’.(1) Volgens jeugd- en familierechtadvocaat Huib Struycken wordt het hoog tijd dat er een belangrijke wijziging komt in de manier waarop er in ons land wordt omgegaan met de uitvoering van kinderbeschermingsmaatregelen, want het huidige systeem is niet in het belang van ouders en kinderen.

Inleiding:

Door het hele jaar heen worden er volop symposiums/workshops/bijeenkomsten georganiseerd over jeugdzorg, met name voor jeugdzorgbestuurders, jeugdzorgmedewerkers, politici en beleidsmakers. Buiten het feit dat deze bijeenkomsten veel geld kosten zijn ze vaak niet toegankelijk voor ouders (‘de gekkies’). Naar mijn idee omdat er angst is voor ouders die op internet soms in heftige bewoordingen kunnen reageren op de handelswijze van jeugdzorg, de Raad en de rechtelijke macht (kinderrechters/familierecht). Men vermijd de ouders het liefst in plaats van naar ze te luisteren.

                                                  

De workshop ‘allemaal gekkies?’van donderdag 17 november op het kantoor van JBRA kostte geen €500 en het bracht op een laagdrempelige manier gezinsmanagers, Raadsonderzoekers en medewerkers van het AKJ en ouders samen. De aanmeldingen overstegen onze verwachtingen, deze medewerkers waren niet zo bang voor een ontmoeting met kritische ouders.

Allemaal gekkies...

Jeugd Bescherming Regio Amsterdam, Sos Jeugdzorg en Jeugdzorg Darkhorse hadden het plan opgevat om nou eens een keer met elkaar om tafel te gaan zitten. Praten óver elkaar is makkelijk maar mét? Tenslotte is dat vaak óns speerpunt: Niet praten óver ouders maar mét!

En waar loopt het nou eigenlijk het meeste spaak? Waar komt al die onvrede vandaan? Wíj weten de antwoorden daarop en de belangrijkste wilden we graag bespreken: Wat er allemaal opgeschreven wordt en hoe dat door ouders gelezen/ervaren wordt en de onvermijdelijk negatieve gevolgen voor kinderen.

Dus vandaag was het zo ver!
GezinsManagers (het is dus níet meer gezinsvóógd wat een verbetering is omdat het woordje 'voogd' verwarring bij zowel ouders als jeugdbeschermers veroorzaakte over wat de wettelijke verantwoordelijkheid is van de jb) én ouders in een ratio van ongeveer 3:1 gingen zich buigen over twee casussen. 
Éen aangeleverd door JBRA en één namens de ouders.

Animo onder de jeugdbeschermers was overweldigend, onder ouders wat minder (vanwege bijvoorbeeld angst over het nagedragen te krijgen).