Jeugdzorghulp werkt averechts - SOS-Jeugdzorg

Gastblog

Jeugdzorghulp werkt averechts

juli 01 2016


Toespraak Jeugdzorg Dark horse       

Door: Ranada van Kralingen

Malieveld Den Haag, 29 juni 2016                                                                                   


Jeugdzorghulp werkt averechts


Jeugdzorg is een systeem dat kinderen zou moeten beschermen, maar dit te vaak niet doet. Een systeem dat zichzelf in standhoudt door soms onbedoeld kinderen te traumatiseren en langer aan het hulpverleningsinfuus te houden dan nodig is. Als deze kinderen later volwassen zijn komen ze in veel gevallen opnieuw met jeugdzorg in aanraking, wanneer ze zelf kinderen hebben.


Waarheidsvinding


Kinderen worden in Nederland uit huis geplaatst, weggerukt van hun familie, maar als achteraf blijkt dat er fouten zijn gemaakt komen de kinderen vaak niet terug. Er wordt óók achteraf niet aan waarheidsvinding gedaan, zodat ouders een onmogelijke strijd voeren, waarbij de beschuldigingen aan hun adres zich opstapelen, om de fouten van jeugdzorg zelf te maskeren.


Speculaties in rapportages


In de brief van Minister van der Steur van 13 april 2016 aan de Tweede Kamer staat dat goede voornemens om feiten en meningen te scheiden in de rapportages van jeugdzorg en de Raad nog lang niet goed gaat.


Een terugkerende klacht blijft ook in 2016 dat feiten en meningen niet afdoende worden gescheiden. De inhoud van rapporten zijn niet voldoende consistent en er zijn klachten over onzorgvuldig onderzoek of niet objectief onderzoek.


In 2013 heeft toenmalig kinderombudsman Marc Dullaert in het rapport "is de zorg gegrond" al aangegeven dat er veel mis is in de jeugdzorg als het gaat om feiten en speculaties in rapportages. Hij sluit niet uit dat er kinderen onterecht uit huis zijn geplaatst…………..


De rapportages van jeugdzorg gezinsvoogden zijn van slechte kwaliteit en kenmerken zich door speculaties, vermoedens en onderbuikgevoelens. De Kinderombudsman constateert dat deze instanties te weinig garanties hebben ingebouwd om het aantal fouten tot een minimum te beperken. Er wordt gebruik gemaakt van informantenonderzoek, waarbij de verkregen gegevens niet worden getoetst. Ook de kinderrechter doet vaak niet aan materiële toetsing van gedane beweringen.


Decentralisatie


In de 2015 kwam de decentralisatie met de belofte dat alles beter zou worden, maar het oude Bureau jeugdzorg gaat gewoon door onder een andere naam als gecertificeerde instelling. De decentralisatie heeft niets veranderd aan haar werkwijze, want die is nog even ondoorzichtig als voor de transitie. “Het is de dictatuur van de jeugdzorg”, zeiden twee advocaten uit Enschede in de Tubantia van 28 mei:


“Er is een religie in Nederland en die is dat jeugdzorg alwetend is en àltijd gelijk heeft.“ Toen de advocaat in een zitting aangaf dat de gezinsvoogd loog, zei de rechter: ‘Ik geloof de gezinsvoogd áltijd’. De visie van de Raad voor de Kinderbescherming de jeugdzorginstelling, Veilig Thuis of Jeugdbescherming wordt meestal gevolgd door de kinderrechter, ook als er sprake is van aantoonbare onjuistheden, liegen of valsheid in geschrifte.


Wil men dit echt gaan aanpakken dan pleit ik voor de beëdiging van jeugdzorgmedewerkers en Raadsmedewerkers in de rechtbank. Laat ze hun verklaringen onder ede afleggen. Het is in de familierechtbank bijna altijd een thuiswedstrijd voor Jeugdzorg. En dat weten ze. Daarom kan dit perverse systeem nog decennialang mee.


Aan het einde van het rapport van de Kinderombudsman staan aanbevelingen, maar die aanbevelingen zijn niet bindend. Iedereen belooft beterschap, en niets verandert. Jeugdzorg lacht erom en politici verschuilen zich achter het zoveelste onderzoek dat ze hebben laten doen. Maar het onrecht gaat gewoon verder.


Professionaliteit


Jeugdzorgwerkers kunnen zo vaak naar de rechter gaan als ze willen, om ouders compleet te frustreren en uit te putten, zowel financieel als emotioneel. De professionaliteit van jeugdzorg, waar ze zich zo vaak op beroepen, laat in werkelijkheid veel te wensen over. Het opleidingsniveau van jeugdwerkers is onder de maat en speciaal op het gebied van kindeigen problematiek zijn ze totaal onkundig.


Medische oorzaken van gedragsproblematiek worden door hen niet herkend. Er is geen diagnostiek in de toegangspoort tot de jeugdhulp, waardoor de hulp aan gezinnen wordt opgestart zonder voldoende inzicht en met uitsluiting van andere mogelijkheden.


De gedragswetenschapper of gedragsdeskundige die goedkeuring geeft voordat ingrijpende beslissingen worden genomen, ziet zelf het kind niet, maar gaat af op de rapportage van een gezinsvoogd.


Gezinsdrama’s


De jeugdbescherming in Nederland is doorgeslagen bij het proberen te voorkomen van gezinsdrama’s. Een keerpunt in Nederland was de zaak Savanna. Men was geschokt en jeugdzorg beloofde verbetering. Het moest anders, dit mocht nooit meer voorkomen. Maar het kwam voor, nog vele malen. Een van de maatregelen om gezinsdrama's in de kiem te smoren was de decentralisatie, waarbij hulp dicht rondom het gezin georganiseerd kon worden, de Delta-methode en de meldcode zijn ingevoerd.


Ondanks deze maatregelen hebben twintig hulpverleners en acht hulpverleningsinstanties de dood van het achtjarige meisje Sharleyne in de zomer van 2015 niet kunnen voorkomen. De gemeente maakt dezelfde fouten zoals jeugdzorg dat vroeger deed: ondeskundigheid, handelingsverlegenheid, gebrek aan waarheidsvinding en tunnelvisie.


Onze stem laten horen


Waarom zijn wij hier in Den Haag? Wij zijn hier om onze stem te laten horen, omdat het niet te accepteren is dat je je kinderen kwijt kunt raken, zonder dat feiten van mishandeling of verwaarlozing worden aangetoond, ook achteraf niet.


De politiek


Politici in ons land willen mondjesmaat toegeven dat er weleens fouten worden gemaakt, maar velen van hen weigeren op te staan en te zeggen dat er iets moet gebeuren aan de structurele fouten in het systeem. Er zijn teveel zaken waarin het bewezen verkeerd is gegaan, waar Jeugdzorg bewezen en onomstotelijk heeft gelogen en/of informatie heeft achtergehouden.


Dit om het kind zo lang mogelijk in hun beheer te houden en er geld aan te verdienen. Waarom komen er zo weinig kinderen terug waarvan we weten dat jeugdzorg de plank volkomen heeft misgeslagen?


Zaken zoals die van Arlette Heskens, Yunus, Nora, Ilja, Jordy, waar duidelijk is dat er grove fouten zijn gemaakt, laat men gewoon liggen. Een land als Nederland dat zichzelf een rechtsstaat noemt, een land dat zegt dat de rechten van ouders en kinderen gegarandeerd zijn, kan dit helemaal niet garanderen.


Professionaliteit jeugdzorg


De overheid in Nederland heeft teveel geloof in de professionaliteit van de hulpverlener. Het zijn vaak jonge meiden zonder kinderen die moeten oordelen of bemiddelen in soms moeilijke gezinnen.


De praktijk laat zien dat gezinsvoogden daadwerkelijk de macht hebben om een gezin zonder basis van feiten, kapot te maken. De rechter hecht de meeste waarde aan het oordeel van de hulpverleners, want ouders spreken in de hoedanigheid van verdachte. Er is het laatste jaar veel te doen geweest over het verbeteren van de relatie tussen cliënt en hulpverlener, maar men komt niet uit de eeuwige spagaat van een vertrouwensband aan de ene kant en de dreiging van juridische maatregelen aan de andere kant.


Ouders vertrouwen geen hulpverlener met teveel macht en te weinig professionaliteit. Een vriendelijke hulpverlening onder gemeentelijke regie toont zich nu al handelingsverlegen en als straks de preventie een grotere rol gaat spelen dan krijgt de gemeentelijke jeugdzorg weer hetzelfde slechte imago als Bureau jeugdzorg heeft gehad. De decentralisatie gaat vooral over het anders organiseren van hulp aan jeugdigen, maar het bied geen enkele garantie voor meer kwaliteit in de hulp aan jeugdigen.

 


Ranada van Kralingen

 

Lees 6255 keer Laatst aangepast op zondag, 03 juli 2016 14:50
Beoordeel dit item
(3 stemmen)